Ana SayfaMimarlarMimarlık OfisleriProjelerProje TipleriYarışmalarÖdüllerEtkinliklerKitaplarSüreli YayınlarOkullarKentlerArkiv Seçkileri
Projeler
Arkiv > Projeler > Gelibolu Yarımadası Barış Parkı Uluslararası Fikir ve Tasarım Yarışma Projesi - 3. Ödül
Son güncelleme tarihi : 31/07/2008 17:53
| Gelibolu Yarımadası Barış Parkı Uluslararası Fikir ve Tasarım Yarışma Projesi - 3. Ödül | ||||||||||||||||
Künye | ||||||||||||||||
| Tasarım Ekibi | Nevzat Oğuz Özer Yasemen Say Özer Batur Baş | |||||||||||||||
| İşveren | T.C. Çevre ve Orman Bakanlığı | |||||||||||||||
| İletişim bilgilerini görüntülemek için üye girişi yapmalısınız! | ||||||||||||||||
| Proje Tarihi | 1997 | |||||||||||||||
| Proje Tipi | Kentsel Tasarım | |||||||||||||||
| Yapım Türü | Bilinmiyor | |||||||||||||||
| Açıklama | ||||||||||||||||
| A.Barışın Anlamı ve Senaryomuz: Barış simgelerle ifade edilecek birşey değildir. Barış yaşanan bir olgudur. Bu boyutu ile barış günlük yaşantıda vardır. Ağını onaran bir balıkçı ya da toprağını süren bir çiftçi farkında olmadan barışı yaşar. Yarımadanın halkı ve yaşanan günlük hayat kurmaya çalıştığımız ‘Barış Parkı kimliği’nin en önemli kaynağını oluşturmaktadır. Yarımadanın sahip olduğu tarihsel ve doğal değerlerin korunmasında yerli halkın ve onun yaşadığı günlük hayatın çok büyük rolü olduğuna inanmaktayız. Alçıtepe’li Salim Mutlu, kendi olanakları ile kurduğu müzesi ile Barış Parkı senaryomuzu, yerli halk üzerinde kurmamız konusunda bizi cesaretlendirmiştir. Salim Mutlu Müzesi’nde tüm olanaksızlıklara karşın büyük bir heyecan ve zenginlik hissedilmektedir. Yerli halktan kopuk, yarımadanın malı olmayan herhangi bir senaryonun gerçekleşeceğine inanmıyoruz. B. Alanın Analizi Alanı sahip olduğu değerleri çizgisel olarak ifade etmeye çalıştık Bu soyut çizgiler alanda var olan sistemlerin karşılıklarıydı. Bu sistemleri kabaca ‘doğa yapısı’ ve ‘insan yapısı’ olarak ikiye ayırabiliriz. D o ğ a l S i s t e m l e r 1 Nolu Doğal Sistem Savaş ve tarım alanlarının içiçe olduğu bir düzlüktür. Merkezinde yaban hayatı için yaşamsal önemde bir tuz gölü vardır. Kuzeydoğu ve güney yönlerinde dağlarla, batı yönünde ise deniz ile sınırlandırılmıştır. Bu bölgenin yarımada ile ilişkisi doğu yönünden Küçük ve Büyük Anafarta köylerinin içinde kuruldukları vadilerden olmalıdır. 2 Nolu Doğal Sistem Ormanlık bir alandır. Bölgede dört vadi ve her birinin içinde bir köy vardır. Bunlar, Küçükanafarta, Büyükanafarta, Karadere ve Bigalı’dır. Parkın omurgası niteliğindeki 3 nolu bölge ile 1 nolu bölge arasında yer alması ve kapsadığı köyler nedeni ile önemlidir. 3 Nolu Doğal Sistem (B Omurgası) Doğu-batı yönünde uzanan, iki ucu denizle biten, parkın omurgası diyebileceğimiz bir vadidir (boğazdır). Batı ucunda Kabatepe Limanı, doğu yönünde ise Kilye Koyu vardır. 4 Nolu Doğal Sistem Bu alan bir çanak niteliğindedir. Doğusu Kilitbahir Platosu’nun dik yamaçları, batısı ise denize paralel uzanan tepelerle sınırlanmıştır. Güneyinde bir tepe vardır. Kuzeyinde ise Kabatepe’yi Kilye Koyu’na bağlayan vadi geçmektedir. Bu çanak bütünü ile tarım alanları ile kaplıdır. Alanın doğusu ( B aksının deniz tarafı ) ormanlıktır. Bir diğer özelliği ise yarımadanın en büyük iki yerleşmesi, Eceabat ve Kilitbahir’i parka bağlayan yolların (kıyı çizgisine dik yollar) başlangıç noktası olmasıdır. 5 Nolu Doğal Sistem Tarım alanları ve çiftliklerin oluşturduğu düz bir alandır. Batısında Kum Limanı, doğusunda ise Çanakkale Boğazı’na dik uzanan vadilerden birinin batı ağzı yer almaktadır. Güneyinde ise ufak bir yükselti bulunmaktadır. Bu eşik 6 nolu alanın başlangıcıdır. 6 Nolu Doğal Sistem Yarımadanın güneyindeki en uç noktasına kadar yumuşak bir eğimle inen büyük bir tarım arazisidir. İçinde yoğun olarak savaş alanları bulunmaktadır. Alanın merkezi hem yer seçimi, hem de kurgusuyla çevresi ile uyum içinde bulunan Alçıtepe köyüdür. İ n s a n i S i s t e m l e r Eceabat Eceabat’ın orijini Madytos antik kentidir. Topografik çizgiler izlenirse Madytos’un, arkasında uzanan ovanın bir parçası olduğu görülür. Bugün kıyı boyunca uzanan yolun Eceabat’ın ya da Madytos’un yarımada ile ilişkisi açısından önemi çok fazla yoktur. Bu yolun daha çok yarımada dışındaki değerleri (İstanbul vb.) birbirine bağlayan bir önemi vardır. Onun yerine Kakma Dağı ile Kilitbahir Platosu’nun arasındaki boğazdan geçip, kıyı çizgisine dik inen yolun yerleşmenin parka bağlanması açısından önemi daha büyüktür. Kilitbahir Kilitbahir denize dönük bir yerleşmedir. Karaya kapalıdır. Oysa 15. yy kalesinin varlığı ve denizden algılanması açısından parkın deniz girişi olabilecek niteliktedir. Bunun için yerleşmenin hemen gerisindeki dik yamaçların aşılması gerekmektedir. 15. yy kalesinin ortasındaki kule parkın girişi olarak düzenlenebilir. Sözkonusu kule, arkadaki yamaçları aşarak, Kilitbahir Platosu’na ulaşmak için de uygun bir ‘atlama platformu’ olabilir. Alçıtepe Köyü: Bu köy sadece yer seçimi ile değil kurgusuyla da çevresi ile uyum içindedir. Izgara sistemli plan şeması sayesinde dört bir tarafını çeviren tarım alanlarının merkezi ve toplanma noktası niteliğindedir. Köy içinde, tarım ürünlerini işleyen fabrikaların varlığı bunun göstergesidir. Yollar: Yol sistemi incelendiğinde, bütün yarımadayı kuzeyden güneye bağlayan ve yarımadanın ortasından geçen bir yolun varlığı görülecektir. Topografik açıdan en az zorluğun görüldüğü bu yol, yarımadanın yaşamsal unsurlarını birbirine bağlamaktadır. Bu yoldan dik çıkan yollar ana aksın kıyı ile ilişkisini kurmaktadır. Kıyı yolları ise bu sistemin bir parçası olmadığı gibi yarımadanın sahip olduğu değerlere de yabancıdır. C.Kimliklendirme Üst kimlik Üst kimlik insani ve doğal sistemlerin uyumlu beraberliğinden kaynaklanmalıydı. Bu nedenle iki sistemi üst üste çakıştırdık. Ortaya çıkan geometri alanın üst kimliğinin soyut bir ifadesi oldu. Yarımadanın değerlerinden kaynaklanan bu geometri, bir bütünlük ve tutarlılık yaratmakta,. bu bütünlük ve tutarlılık yarımadayı soyut olarak karakterize etmektedir. Sözkonusu karakter ‘günlük yaşam’ ile ilgilidir. Yarımadadaki günlük yaşam, kuzeyden güneye birbirinden topografik gerekçelerle ayrılan 6 ana bölgede, doğudan batıya ise Eceabat ve arkasındaki alan (Kakma Dağı ve Kilitbahir Platosu’nun sınırlandırdığı alan) ile Kilitbahir ve arkasındaki Kilitbahir Platosu’nda gerçekleşmektedir. Bu geometrinin odak noktası, Kuzey–güney doğrultusundaki aks (A omurgası) ile doğu batı doğrultusundaki Kilye Koyu’nu Kabatepe Limanı’na bağlayan vadinin (B omurgası) kesiştiği noktadır. Sözkonusu geometri alandaki kullanım sınırlarını (eşikleri) da belirlemektedir. A Omurgası (1,2,3,4,5,6, nolu doğal sistemleri birleştirir ): Kanımızca yarımadanın en yaşamsal alanları bu çizgi üzerinde toplanmıştır. Kuzeyden güneye doğru, bütün tarım alanlarının üzerinde dizildiği aks buna bağlı olarak bütün köyler ve büyük ölçekli yerleşmeleri birbirine bağlar (Bu alanda bugün de bir yol vardır). Aynı zamanda topografik zorlukların da en az olduğu bir alandır. Senaryomuz gereği doğruluğuna inandığımız ziyaretçi ile alandaki günlük yaşantı arasında kurmak istediğimiz ilişkinin sonucunda bu aks oluşmuştur. B Omurgası: 3 nolu doğal sistemdir. Ziyaretçi merkezi bu vadinin içinde, A ve B omurgalarının kesiştiği noktada önerilmektedir. Üst kimliğin en önemli karakteri yeni bir işleyiş sistemi geliştirmiş olmasıdır. Yarımada ile doğrudan ilgisi olmayan, yarımadanın sahip olduğu değerleri bozan kıyı yolları yerine yarımadanın öz değerlerinden kaynaklanan kıyı çizgisine dik bağlanan yollar önerilmektedir. Mevcut yol sistemi savaşların geçtiği vadilerin ve koyların algılanmasını engellemektedir. Canlı türleri için yaşamsal önemde olan su kenarlarını ana karadan koparmaktadır. Bunun yerine kıyıya dik inen akslar çok daha doğru olacaktır. Alt Kimlik Alt kimlikler üst kimliğin dilidir. Bir anlamda üst kimlik alt kimlikler yolu ile kendini ifade eder. Bu dilin alfabesi ağaçlardır. Ağaçlar, türleri, sınırlandırdıkları alanlar, mekanlar, oluşturdukları çizgiler yolu ile kullanıcıya birşey anlatmaya, işaret etmeye çalışırlar. Bu, bazen bir aks, bazen bir yerleşme bazen bir mezarlık, bazen ise bir höyüktür. D.Nokta Tip Çözümler Parkın Girişi Kilye Koyu’nda parkın yalnızca ‘kara girişinin’ düzenlenebileceğini gördük. Burada parkın girişini işaret eden uzun bir ‘bahçe duvarı’ inşaa etmeyi düşündük. Yol ve onun tarlalarla ilişkisini denetleyen duvar fikri, aslında geleneksel bir karakter taşımaktadır. Duvar ile alanı ikiye bölerek, deniz tarafını ağaçsız ve çıplak bıraktık. Böylece deniz ve kıyı çizgisi algılanabilecekti. Duvarın kara tarafı ise zeytin ağaçları ile değerlendirilecektir. Parkın Merkezi: Parkın merkezini Kilye Koyu’nda tasarlamanın birçok zorluğu olduğunu düşünmekteyiz Kıyı çizgisi ve ona paralel uzanan transit yolun varlığı bu zorluğun ana unsurlarındandır. Bu nedenle merkezi, parkın kapısının 4 km kadar uzağında, Kabatepe’ye giden yolun üzerinde, A ve B omurgalarının kesiştiği noktada tasarladık. Bu nokta hem transit trafikten arındırılmıştır, hem de Eceabat, Kilitbahir yerleşmelerinden kurmayı düşündüğümüz denize dik bağlantıların odak noktasında yer almaktadır. Savaş Alanları Savaş alanlarının başlangıç noktası Kabatepe’dir. Oto trafiği savaş alanlarına giremiyecektir. Kabatepe’den kalkacak gezi trenleri ve yaya yolları ile savaş alanları gezilecektir. Kıyı şeridinde var olan yol kaldırılarak alan transit trafikten kurtarılmıştır. Buraya yanlızca Küçükkemikli burnuna kadar giden bir tren yolu önerilmektedir. Forum Forum, Morto Koyu’nda oluşturulmuştur. Öncelikle bu alanın düz oluşu, insanların biraraya gelebilecekleri elverişli bir yer olarak görülmüştür. İkinci olarak bu noktadan yamaçlarda yer alan mezarlıklar ve anıtlarla görsel iletişim kurulabilmektedir. | ||||||||||||||||
| Hakkındaki Yazılar | Jüri Üyeleriyle Görüşme (Mimarlık, 09/1998) | |||||||||||||||
| Yarışma | Gelibolu Yarımadası Barış Parkı Uluslararası Fikir ve Tasarım Yarışması | |||||||||||||||
| Görüntüler | ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
Haberler:
Etkinlikler:
Yarışmalar:
|
|
Hakkımızda | Reklam | Basın Odası | Arkitera Mimarlık Merkezi Copyright 2000-2008 |  |