Ana SayfaMimarlarMimarlık OfisleriProjelerProje TipleriYarışmalarÖdüllerEtkinliklerKitaplarSüreli YayınlarOkullarKentlerArkiv Seçkileri
Projeler
Arkiv > Projeler > Oran A.K. Villası
Son güncelleme tarihi : 23/06/2008 11:59
| Oran A.K. Villası | |
Künye | |
| Tasarım Ekibi | Kerem Yazgan Mehmet Kütükçüoğlu |
| Yardımcı Mimar(lar) | Sinem Demirel Özgür Özakın Burak Turgutoğlu Ertuğ Uçar |
| Mimarlık Ofis(ler)i | Teğet Mimarlık |
| İşveren | Ahmet Kütükçüoğlu |
| İletişim bilgilerini görüntülemek için üye girişi yapmalısınız! | |
| Proje Tarihi | 1998 - 1999 |
| Yapım Tarihi | 1999 - 2002 |
| Proje Tipi | Tek Ev |
| Yapım Türü | Betonarme |
| Açıklama | |
| TASARIM SİSTEMATİĞİ VE ANLAYIŞI: Tasarım programatik ve inşaii öğelerin birbirleriyle kurallar aracılığıyla ilişkilendirilmesi üzerine bir arayışın ürünüdür. Burada yapılmak istenen süreçteki tasarımsal hamle ve eylemlerin stratejilerle belirlenerek, ilişkiye girecek parçaların nasıl ilişkileneceğinin önceden kestirilmesi ve süreçte (inşaii süreçte de dahil) taktiklerle de farklı durumlara adapte edilmesidir. Yapılan ilişkilenecek parçaların tanımlanması, ilişkilerinin belirlenmesi ve tasarım hamleleriyle ilişkilendirilmeleridir ve bu sistematik aracılığıyla sonunda bir bütüne ulaşılmasıdır. Bu proje de bir sistem tasarımı arayışıdır. Sistem tasarımı, sadece parçaların inşaii ve mekansal biraraya gelişleri ile ilgili değil tasarım sürecinin örgütlenmesi ve berraklaştırılması ile de ilgilidir. Ancak sistem doğaçlamalarla esnek bir yapıda da olmalıdır. Oran evinde bu türde sistematiğin serbestlik kazandığı alanlar vardır. ANA METİN: Ev Ankara’nın eskiden dışında, şimdi ise içindeki ‘OR-AN’da. Şevki Vanlı’nın tasarlayıp inşa ettiği ütopyanın müstakil tek aile evleri için ayrılmış bölgesinde 1970’lerde satın alınmış yaklaşık 500 m2’lik bir arsaya oturuyor. O zamanlar tüm yerleşkenin yapay orman ile sınırında yer alan arazi şimdi her biri 15’er katlı blokların oluşturduğu kuyunun dibi. Bugünkü ev, M. Kütükçüoğlu ve N. Erkal tarafından tasarlanmış ilk versiyondan izler taşımakta. Kütlelerin birbirlerine göreceli pozisyonlanmaları ve aralarından kıvrılıp köşeye açılan ortak mekan ana hatlarıyla korunmuş durumda. Temel kurguyu kütle ile evin programı ilişkisinden anlayabiliriz: Aralıklı duran iki dikdörtgenler prizmasından biri ötekinin üçte bir boyu kadar öne kaymış ve biri hafif bir açı almıştır. Birinci prizmanın zemin katı mutfak ve çalışma odası, üst katı çocuk ve misafir odaları, ikinci prizmada ise aynı sırayla salon ve ebeveyn yatak odası bulunmaktadır. İki prizmanın aralarından süzülüp ön ile arka köşeleri bağlayan ‘S’ şeklindeki hat aslında ortak bir dolaşım ekseni, garajdan başlayıp arkadaki büyük terasa açılan bir geçittir. Bütün mekanlar ile yatay ve düşey bağlantılar buradan yapılmaktadır. Bütünü oluşturan bina elemanlarının sentaksı ise şöyledir: İki prizma, ikişerli gruplanmış 4 adet koyu gri duvara dönüşmektedir. Duvarların iki tarafı da gridir. Öteki önemli yapı grubu, bu duvarlara asılan kırmızı plakalardır. ‘S’ çizen dolaşım üzerine serilen plakalar, hareketin düzlemini oluştururlar. Bundan sonrakiler ara elemanlardır: Dıştaki oluklu aluminyum, içteki beyaz duvarlar. Işığın alındığı, dışa açılım sağlayan açıklıklar, yukarıdaki elemanlara bağımlıdırlar. Tanımlanan parçalar birbirleriyle kurallar aracılığıyla ilişkilendirilmiştir. Liste halinde yazarsak: 1. Duvarlar : (D) 2. Plakalar : (P) 3. Aluminyum : (A) 4. Beyaz : (B) - (D) çiftlerinin içi programın unsurlarına, dışı dolaşıma ayrılır. - (P) her zaman (D) çiftlerinin dışına asılır. Diğer bir deyişle, (P) nin başlangıç ve bitiş noktaları hep (D) çiftlerinin dış yüzeylerindedir. - Her katın (P)si, bir üst ve/veya alttakinden farklı bir geometriye sahiptir. - (D) yüzeyleri ortogonal, (P) yüzeyleri obliktir. - (D) çiflerinin içinde (P) bulunmaz. - (D) ekseninde iç ve dış oluşurken, (P) üzerinde bu ayrım reddedilir. Diğer bir deyişle, (P) üzerinde iç mekan ve dış mekan serbestçe birbirlerine doğru uzanırlar. - (A) her zaman dış yüzeydir. - (A) yüzeyleri, hep (D) ve (P) çiftleri arasına, en az 20 cm içeride kurulur. - (A), (D) çiftlerinin arasında yatay oluklu, (P)ler arasında ise düşey olukludur. - (B) her zaman iç yüzeydir. - (P) üzerinde (B) bulunmaz. - (B) sadece (D) çiftleri arasındadır. - (B), (D)ye dik açı ile saplanırken bir derz ile birleşir. İlk bakışta gelişigüzel gelebilecek kurallar, esasında, bütüne ulaşmak, mekanın zarfını oluşturmak, çerçeveler yaratmak, iç dış sürekliliğinin nerede kurulup nerede kesileceğini belirlemek amacı ile dikkatle kurgulanmışlardır. Her ne kadar konumlama, oranlar, yüzeyler ve açıklıklar üzerinde bir hassasiyet geliştirilmişse de, mimarları heyecanlandıran binanın jenerik yapısıdır. Her an parçalarına ayrışıp yeniden derlenebilecek gibi duran ev, bir bakışta öteki olasılıkları da sunmaktadır. Her olasılık sonunda bir bütüne ulaşır. Bakabilenin kendi bütününe… | |
| Hakkındaki Yazılar | Oran A.K. Evi (Portfolyo, 07/2004) |
| Görüntüler | |
