Ana SayfaMimarlarMimarlık OfisleriProjelerProje TipleriYarışmalarÖdüllerEtkinliklerKitaplarSüreli YayınlarOkullarKentlerArkiv Seçkileri
Projeler
Arkiv > Projeler > Yer'den Mekan'a
Son güncelleme tarihi : 23/06/2008 11:59
| Yer'den Mekan'a | |
Künye | |
| Tasarım Ekibi | Boğaçhan Dündaralp |
| İşveren | Bilinmiyor |
| İletişim bilgilerini görüntülemek için üye girişi yapmalısınız! | |
| Proje Tarihi | 2005 |
| Proje Tipi | Peyzaj, Sergi Mekanları |
| Yapım Türü | Bilinmiyor |
| Açıklama | |
| YER’DEN 1 ŞAHKULU SOKAK -/+ İTALYAN AVLUSU Şahkulu Sokak hafif bir eğim ile yokuş aşağı iner. Bir sahanlıkla buluşur ve özelleşir. Yokuş, kendini merdiven ve farklı mesafelerde tekrarlanan basamaklara bırakır. İtalyan Avlusu ve onu çevreleyen binalar ile sokak, içinden geçilen bir sokak olmaktan çıkar ve ortak bir yaşantının mekanına dönüşür. Basamakların başında sokak, sanki İtalyan avlusu ile sonlanan bir çıkmaz sokak izlenimi verir. Ta ki basamaklardan inip mekanın bir parçası olana kadar. O zaman anlarsınız ki sokak bir pasajla diğer sokağa bağlanır. Mekan sizi önce davet eder, isterseniz de pasaj ile sizi diğer sokağa geçirir. 2 SOKAK + AVLU = ortak mekan Sokak, basamaklar ile sizi başka bir yaşamın ortağı kılar. Avlu ise bu yaşamı sokağa taşır ve onu bütünler. Bu ilişkide avlu ve sokak kendi kimliklerini korurlar. Ortak ve ayrı ayrı yaşanabilirler. Örneğin, bu ortaklıkta Şahkulu Sokak, sokak özelliğini kaybetmez. Sadece avlu ile temas ettiğinde kendi formunu avlunun yaşantısına uyarlar. Yokuşun, yerini basamaklara bırakması gibi... 3 SOKAK+AVLU+ EŞİKLER Sokak ve avlu size özel olan yaşantıların kapılarını gösterir. Bu kapılar, özel mekanları birbirine bağlayan ve ortak mekanlarla ilişkilendirilen eşiklere bağlanırlar. 4 EŞİKLER + MEKANLAR Özel mekanlar, alt alta, yan yana , üst üste istiflenirler. Eşikler, özel mekanları hem birbirine hem de ortak mekanlara bağlar. 5 ÖZEL MEKANLAR X ORTAK MEKANLAR = duvarlar+cepheler Alt alta, yan yana, üst üste duran özel mekanlar ve onların içindeki yaşamlar sokağın ölçeğini gösteren duvarlara çarptığında iç yaşantısını ortak olana açar. Duvarlarla temas eden iç yaşantılar, cepheleri oluştururlar. Mekanlar da iç yaşamını bu cephelerde yansıtır. Avludan, ortak yaşam alanlarından baktığımızda anlarız ki; Kimi çekiniktir, Kimi girişken... Kimi renklidir, Kimi eğlenceli... Kimi kendini ortak olana daha çok açar, daha davetkardır. Kimi ise daha az davetkar.... 6 ÖZEL MEKANLAR + ORTAK MEKANLAR / cepheler =YAŞAYAN VE YAŞANANLARIN YÜZLERİ Avluya bakan duvar ve cepheler, bize tüm yaşamın yüzlerini gösterir. Gördüğümüz, yaşayanların olduğu kadar, tüm yaşanmışlıkların da ifadesidir. Yaşamın biriktirdikleri ile tarihselleşen bu cepheler, tıpkı insan yüzündeki çizgiler ve gözler gibi tüm deneyimlerin izlerini ve bilgisini bize aktarırlar. 7 AVLU + ORTAK YAŞAM = paylaşım mekanı Avlu, düzayak yaşanan bir duygudan uzak, tüm çeperleriyle yaşanan ortak bir yaşamı bize anlatır. Paylaşım göz ve ses ile başlar, bedene ait tüm duygular ile mekana ve onun yaşantısına karışır. Doğa ona eşlik eder... Paylaşım yalnızca insanlar arasında kalmaz, diğer canlılar da onlara katılır. Ortak yaşam davetkardır. Sokaktan geçenler de misafir olurlar bu paylaşıma, geçici de olsa... Yaşam mekanı, mekan da yaşamı dönüştürür. Dikkatli bakılırsa bunun tüm izleri görülebilir. MEKAN’A A KASSEL’DE KUNSTHALLE FRIDERICANUM SERGİ MEKANINA ŞAHKULU SOKAK, İTALYAN AVLUSU DENEYİMİNİN AKTARILMASI “Yer’den mekan’a” teması çerçevesinde Şahkulu sokak, İtalyan avlusu deneyimi, sergi mekanına nasıl aktarılabilir? Sergi mekanı12/40, tıpkı İtalyan Avlusu gibi bir dolaşım aksı ile bölünmektedir. Önceki sergi mekanından sonraki sergi mekanına geçiş ile İtalyan Avlusu içinden geçen Şahkulu Sokak arasındaki insan hareketlerinde bir paralellik olduğu gözlenmiştir. Sokak, nasıl avlu içine girdiğinde onunla ilişki kuruyor ve dönüşüyorsa, benzer bir ilişkinin sergi mekanında tekrar kurgulanabileceği düşünülmüştür. Bu kurgu, İtalyan Avlusu deneyiminin aktarılmasında ilk adımı oluşturmaktadır. B GEÇİŞ+ AVLU = ORTAK MEKAN Şahkulu Sokak, İtalyan Avlusu içine girdiğinde, sokak olma kimliğini kaybetmiyor, diğer taraftan da mekanın da bir parçası oluyordu. Avlu ve ona eklenen mekanlarda kendini sokaktan ayrıştırabiliyordu. Bu özellikten hareketle sergi dolaşımı da bir mekandan diğerine geçişte kendi kimliğini kaybetmemeli, sergi ortak mekanının da bir parçası olabilmeliydi. Bu durum, sergi mekanının zemin ilişkilerinin temel belirleyicisi olmuştur. Hatırlanırsa Şahkulu Sokağın İtalyan Avlusuna girdiğinde kendini önce çıkmaz bir sokakta hissettirdiği; avlunun içine girdikçe, bu mekana dahil oldukça bir pasajla diğer sokağa geçişin farkedildiğinden bahsedilmişti. Aynı mekan ilişkisinin sergi mekanı giriş-çıkış ilişkilerine nasıl aktarılacağı araştırılmıştır. C EŞİKLER+ÖZEL MEKANLAR İtalyan avlusunda özel mekanlar eşikler aracılığı ile ortak mekana bağlanıyor ve alt alta, üst üste, yan yana, kullanıcılara göre değişkenlik kazanıyordu. Sergi mekanında da özel mekanlar, eşikler aracılığı ile ortak mekana bağlanan kişiselleştirilebilir mekanlar olmalıydı. Bu sebeple, sergi mekanında özel mekanlar olarak tanımlanan alanlarda kişiselleştirme, duvarlardaki modüler noktalarda çift taraflı gerilen lastik gergiler aracılığı ile oluşturabilir biçimde ele alınmıştır. Belirli bir aralık ve düzen içinde tekrar eden bu gergiler, mekan ihtiyacına ve kullanım şekline göre kullanıcı tarafından özel mekanın kurucu öğeleri olarak kullanılacaktır. D ÖZEL MEKAN x ORTAK MEKAN= duvarlar+cepheler İtalyan Avlusunda; özel mekanlar, sokağın ölçeğini gösteren duvarlara, çeperlere çarptığında, iç yaşantısını ortak olana açmaktaydı. Her pencere, her balkon iç yaşantıya bağlı olarak farklılaşabiliyordu. Sergi yüzeyleri ve duvarları özellikle de özel mekanla ortak mekanı ayıranlar, özel mekanlar gibi kişiselleştirilebilir olarak ele alınmıştır. Özel mekan düzenlemesine bağlı olarak yüzeyler ortak bir modülasyonda ve dört farklı tip çerçevesinde değiştirilebilir özellikte yaratılmıştır. Modüller; boşaltılabilir, şeffaf olarak kullanılabilir, opak ve masif olarak tercih edilebilmektedir. Tıpkı İtalyan Avlusunun açık, çekinik, karamsar, girişken, davetkar cepheleri gibi... E PAYLAŞIM MEKANI – MODELLENEN SERGİ MEKANI Şahkulu Sokak ve İtalyan Avlusu tüm çeperleriyle yaşanan, özel ve ortak mekanların sürekli ilişkide olduğu, devingen ve kendini dönüştüren, dönüştürürken de geçmişin izlerini koruyan bir mekan deneyimi tattırır. Bize bu okumaları yapma imkanı veren belleği ve hafızası vardır. Bu, mekanın gelişigüzel değişmeyen bir dili ve anlatısı olduğunun da bir işaretidir. Bu deneyim, Şahkulu İtalyan Avlusunun mekansal durumu üzerinden kurulan bir dil aracılığı ile sergi mekanında bir anlatı aracına dönüştürülmeye çalışılmıştır. Bu dil ile sergi süresince katılımcıların mekanı yaşayarak, dönüştürerek bu mekanı deneyimlemesi amaçlanmaktadır. Şahkulu Sokak İtalyan Avlusu mahalle sakinleri; ‘yer’ i, nasıl ‘mekan’ yaptılarsa, sergi mekanını kullananlar ‘yer’den gelenleri de öyle ‘mekan’sallaştırabileceklerdir. Bu çalışma, sergi mekanını kullananların deneyimleri ile Şahkulu avlu sakinlerinin deneyimleri arasında farklı bağlamlar ve kullanımlara rağmen, ortak bir duygunun sürekliliğinin kurulup kurulamayacağının bir araştırmasıdır. | |
| Görüntüler | |
Haberler:
Etkinlikler:
Yarışmalar:
|
|
Hakkımızda | Reklam | Basın Odası | Arkitera Mimarlık Merkezi Copyright 2000-2008 |  |