Günümüzde gittikçe çoğalan ve deyim yerindeyse ‘enflasyona’ uğrayan konut yerleşimlerinin en önemli problem alanlarından biri ‘mekansal aidiyet’in neredeyse yokolmaya kadar aşınmaya uğramış olması ve ‘kurumsal kimlik’in ise mekandan gitgide kopuyor olmasıdır. “Fibaline” projesi bu sorunsala kendi olanakları içinde hem bir cevap hem de bir tepki olarak görülmelidir. Proje değişik büyüklük ve konumlardaki iki arazide, farklı program ve büyüklüklere sahip yapı gruplarının, tek bir makroformun bileşenleri olarak yorumlanması çabasının bir sonucu olarak gelişmiştir. En açık özelliği hareketli bir kabuk biçimlenmesinin doğurduğu ‘İşaret Niteliği’nin (Sign Value) vurgulanması ve mekansallaştırılmasıdır. Hareketli kabuk, büyük parselde dikey eksende hareket eden ve yer yer açılar oluşturan bir çatı biçimlenmesidir. Bu özgün çatı biçimlenmesi, konut birimlerinin blok nizamındaki çizgisel tekrarıyla ortaya çıkan aynılığını çatı düzlemi sayesinde farklılaştırır. Diğer bir deyişle hedeflenen çeper bloklarla üç tarafından sarılarak oluşan ve merkezi bir yeşil alanla yaratılmış olan ‘iç’ mekanda, ‘yeşil yer ile mavi gökyüzü arasındaki çizginin” tasarlanmasıdır. Küçük parselde ise hareketli kabuk bu sefer yatay hareket yaparak kitlelerin ön-arka ilişkisini kuvvetlendirme aracı olarak işlev görür, konut kulesini ve bahçeli sıra evleri iki yanlarından sarar. Pazarlama sürecini mimari çalışma sürecine entegre ederek olası değişikliklere uyum sağlayabilecek esnekliğe sahip bir tasarım stratejisi takip edilmiştir. Planimetrik düzlemde genelde lineer bir birikme stratejisi amaçlanmış, eklenip eksilebilen bir bütünlük anlayışı hedeflenmiştir. Konut tiplerinin türetilmesinde iki çeşit aks aralığı (6.5m ve 10.0m) ve blokların uzunlamasına ön / arka olarak ikiye bölünme potansiyeli kullanılmıştır. Sadece bu iki teknik kullanılarak 8 ana tip ve 24 alt tip oluşturulmuştur.