Yapılan konsept projede dış biçimleniş sorunu oldukça yalın bir ifadeyle çözümlenmiştir. Ana giriş kotunda başlayıp minareyle bütünleşen duvar yine aynı kotta cami avlusuyla ibadet mekanını ayırırken; yapının, arazinin eğimli yapısıyla ilişkilenmesini sağlayan bir eleman olarak kullanılmıştır. Farklı işlevleri (cami, abdesthane, lojman, çok amaçlı salon, ofis ve teknik birimler) içeren yapıda arazinin eğimli yapısı ve duvarlar aracılığı ile ana ibadet mekanı kütle içinde eritilmeksizin, kendini en saf haliyle ortaya çıkarmaktadır. Hemen hemen tüm cami tipolojisinde kayda değer bir sorun olan örtü (kubbe) elemanı, şerit cam bantlarla duvarlardan ayrılan döşeme üzerinde taçlandırılmış bir öge olarak oldukça mütevazı ancak silik olmaktan öte bir durumda kurgulanmıştır. Yapı, iç mekanda yer alan kış bahçesi ve dış çeperindeki yeşiliyle doğayı, yapının her noktasında içeri alan yaklaşımıyla alışılagelmiş mekan düzeninden farklılığını kullanıcıya hissettirir. Günümüzde asli işlevini yitirmiş ancak simgesel niteliğini halen korumakta olan, tümüyle yorumlamadan yoksun biçimde inşa edilen bilindik minare biçimlenişi irdelenerek özgün minare yorumu ile cami anıtsal bir boyuta ulaştırılmıştır.