Ana SayfaMimarlarMimarlık OfisleriProjelerProje TipleriYarışmalarÖdüllerEtkinliklerKitaplarSüreli YayınlarOkullarKentlerArkiv Seçkileri
Projeler
Arkiv > Projeler > Ahmet Taner Kışlalı Mezarı
Son güncelleme tarihi : 23/06/2008 11:59
| Ahmet Taner Kışlalı Mezarı | |
![]() | |
Künye![]() | |
| Tasarım Ekibi | Can Çinici Zeynep Mennan |
| Yardımcı Mimar(lar) | Çağlayan Çağbayır Özlem Tosun |
| Mimarlık Ofis(ler)i | Çinici Mimarlık Ltd. Şti. |
| İşveren | Nilüfer Kışlalı |
| İletişim bilgilerini görüntülemek için üye girişi yapmalısınız! | |
| Proje Tarihi | 2001 - 2001 |
| Yapım Tarihi | 2001 |
| Arsa Alanı | 50 m2 |
| Kapalı Alan | 50 m2 |
| Proje Tipi | Mezarlık |
| Yapım Türü | Yığma |
Açıklama![]() | |
| Bugün çokca uygulanan şekliyle mezar yapımı, kendi projesini mimarlık içinde üretmeyen ve mermer ustalarının yeniden üretimlerinin aynılığı içinde kendiliğinden biçimlenen bir iş. Mezar projesi ise, varlıksal bir sorgulamayı içermediğinde, estetik boyutunda kısılıp kalan, dahası - ikonik temsile izin vermeyen bir dinsel sistemin fakir bıraktığı simgesel repertuar içinde - kendisini yeniden üretmekte zorlanan bir proje. Mezar projesinin çözmesi gereken en önemli ikilem, gövdenin yerine simgesel varlığın geçmesi aşamasında ortaya çıkan yüce-ürkünç ikilemi olarak ortaya çıkar. Anı-anıt yerini tasarlarken, hemen hemen aynı anda oluşan yüce-ürkünç ikilisini çözüştürmeyi başarmak için mezarı, tam da o yeri tanımlayan gövdeye ilişkin referanslardan özgürleştirmek gerekir. Bu nedenle, Kışlalı mezarı tasarımda, mezar projesinin ayrılmaz antropomorfik referanslarının eritilmesi üzerinde çalışıldı. Dikey olarak ele alınan mezarda anıt özelliğinden dolayı isimden kaçınılmadı, ancak yazının taşın tam ortasına getirilmesi ile yatay düzlemden kaldırılan ve başucunda yükselen taşın gövdeye ilişkin iması kararsızlaştırıldı. Taşın kaldırıldığı düzlemde yer alan taş satırların da yatay ve dikey düzlemler arasındaki akis ilişkisini hem hatırlatması hem de belirsizleştirmesi amaçlandı. Projede, kendiliğinden oluşan mezarlık tipolojisine karşı direnmeyen, tipolojik tekrarın aynılığı içinde farklılaşarak, çevresini dönüştüren bir nesne tasarımına öncelik verildi. Malzeme açısından çevreyle uyumun sağlanması için, mezar yapımında en çok kullanılan malzeme olan, ve yakın çevredeki mezarların tümünün kullandığı traverten seçildi. Farklılık, tekrar eden bu malzemenin farklı bir kullanımında arandı. Böylelikle, traverten, hep kullanılageldiği gibi damarın yönüne dik olarak değil, damarın yönünde kesilmiş olarak kullanıldı. Yazı gene traverten taşından su jeti ile kesilerek ve ikinci bir plaka üzerine yapıştırılarak oluşturuldu. | |
Görüntüler![]() | |













