Binanın döneminde konut olarak tasarlanması ve bugün benzer bir işlevle, otel olarak kullanılacağı düşüncesi tasarımın ilk ipuçlarını verdi. Tüm odalar adeta bir apartman dairesi gibi tasarlanacak ve tasarımın ana fikrini; son yüzyılda İstanbul Beyoğlu'nda var olmuş farklı kültürel ve mimari üslupları bugünden yorumlama ve yaratma çabası oluşturacaktı.

Neo klasik-ampir üsluptaki cephesi aynen korunan bina, özgün detayları yenilenerek, 3,50-4,50 m'yi bulan kat yükseklikleri değiştirilmeden 22 farklı büyüklükte oda, restoran, loby, mutfak ve servis hacimlerini içerecek şekilde projelendirildi.

Bu çalışma sırasında binanın arka bahçesinde bulunan, bina yüksekliğindeki aylanduz ağacı bahçesi ile birlikte korundu.

Sedir oda, klasik oda, art nouveau oda, thonet oda, brütal oda, şeffaf oda, yere yakın oda, gemici odası vb... isimler odaların üsluplarını ifade etmeye yönelik tanımlar oldu.

Binanın ön cephesine mevcut ön cephe detaylarının da eşlik edeceği klasik üsluplu odalar yerleştirildi. Aynı zamanda kat yükseklikleri, odaların bahçeyle ilişkisi, ışık vb... detaylar yer seçiminde etkili oldu.

Kat yüksekliklerinin uygun olduğu yerlerde ara katlar kurgulanarak odaların geniş perspektiflere kavuşması sağlandı. Gemici odasındaki ranza ve kare odadaki ara kat gibi.

Tüm ince yapı elemanları, mobilyalar, aydınlatma elemanları, zemin kaplamaları, mefruşat ve elbette ki banyo içleri belirlenen usluplar dikkate alınarak tasarlandı. Pek çok malzeme özel tasarımla üretildi. Banyolarda seramiğin yanı sıra; mermer, cam mozaik, karo çini, granit, çakıl vb... pek çok malzeme kullanıldı. Oda zeminlerinde iroko, meşe, lareks, kestane, akçaağaç vb... masif ahşaplar farklı desenlerle döşendiler. Süpürgelik ve bazı odalarda kullanılan kartonpiyer detayları da üslupların tanınmasına yardım etti. Kat merdivenleri çelik taşıyıcı üzerine döneminin çizgisini yansıtan bir detayla masif Marmara mermeri olarak yerleştirildi.