1930’lu yılların ortalarında İstanbul’da batı türü sanat etkinlikleri için bir mekâna ihtiyaç duyulmasıyla, Taksim Meydanı’nda büyük bir opera binası yapılmasına karar verildi. Opera binası için, Auguste Perret tarafından hazırlanan ilk proje, ekonomik zorluklar sebebiyle uygulama aşamasında yarım kaldı. Yarım kalan proje, 29 Mayıs 1946 da Vali ve Belediye Başkanı Dr. Lütfi Kırdar zamanında, Mimar Faruk Akçer ile Mimar Rükneddin Güney tarafından ele alındı ve büyük değişikliklere uğrayan projenin inşasına yeniden başlandı. Uygulamanın yavaşlığı sebebiyle, binanın tamamlanması planlanan tarihte, ancak binanın kaba inşaatı bitirebildi ve 1960 İhtilali ile inşaat üç sene durduruldu. Bu dönemin ardından, İstanbul Belediyesi çıkarılan özel bir yasayla, inşası tamamlanmamış binayı Bayındırlık Bakanlığı’na devretti. Bayındırlık Bakanlığı da opera binası olarak tasarlanan yapının bir kültür sitesine dönüştürülmesine karar verdi. Bunun için de proje bürosunun başına Mimar Hayati Tabanlıoğlu getirildi. Çalışmalarına başlayan mimar, önceki projeyi kapsamlı bir şekilde inceledi. O zamanın ekonomik ve siyasi koşullarına rağmen en iyi teknolojileri kullanmaya çalıştı ve 1930’larda inşasına karar verilen yapı, Nisan 1969’da tamamlanarak hizmete açıldı. O dönem Avrupa’nın ikinci büyük çağdaş sanat abidesi sayılan yapıya “İstanbul Kültür Merkezi” adı uygun görüldü. Açılışın üzerinden iki sene geçmeden, 27 Kasım 1970 günü Arthur Miller’in ‘Cadı Kazanı’ oynanırken çıkan yangında yapının büyük salonu ve sahnesi tahrip oldu. Bina kapsamlı bir onarım geçirdi. Onarım yine Hayati Tabanlıoğlu tarafından yapıldı. Onarımdan sonra yapı, bu kez Atatürk Kültür Merkezi adıyla yeniden açıldı.