"Bu yapıyı gerçekleştiremediğime belki tüm diğer gerçekleşmeyen tasarımlarımdan daha çok yakınıyorum. Çünkü bu yapı daha büyük bir “sosyal” projenin parçası idi: Akdeniz , Ege kıyılarında terkedilmiş bir “Rum” köyü bulup, eski fiziksel dokuyu yenileyip neredeyse bir komün oluşturmayı hayal etmemiş Türk entellektüeli yok gibidir. Bodrum yarımadasında, eski Gümüşlük köyü Karakaya da bunlardan biridir. Orada yer edinenler arasında, bir çok daha ünlü kişi yanısıra biz de vardık. Üç ortak, Karakaya’nın yenileşme sürecinde, 1500 m2 bir arsada ev yapacaktık. Gelecekteki komşularla toplantılar sürecinde, onların standart ve pek konforlu projelerini görüp kendimize hiç de yakıştıramıyorduk. Bodrumun tüm doğasını dönüştüren yeni beyaz kutu kutuları da bizi sinirlendiriyordu. 80x 120 cm.lik pencerelerimiz, tuhaf Bodrumesk süslemelerimiz olmamalı idi. Sonunda, ortak bir yaşama mekanını paylaşan, onun etrafında örgütlenmiş üç ortak için üç ayrı yatma birimi içeren bir plan önerdim. Yatma birimleri biraz kulemsi (benimki, bir silindir) yaşama birimi ise, tonozumsu olacaktı. Ama bu biçimler, geleneksel imgelere dayalı olmalarına karşın hiçbir biçimde replika olmayacaktı. Örneğin tonozun eksenini, manzaraya, günbatımına doğru eğdim. Bu işte inşa edemediğimiz bu biçimin çok sonra Arata İsozaki tarafından inşa edildiğini görmek de doğrusu tepemi attırdı. Tahmin edilebilir nedenlerle, Karakaya köyü “bizler” tarafından değil daha örgütlü kişiler tarafından imar edildi. İleriki yıllarda, bizim hayali komşularımızın, Priene sırtlarındaki Doğanbey’e üslendiklerini duydum. Ben ise şimdilerde, Bodrum imar yönetmeliği ve Kurulların kuru kurallarıyla başedebilecek yeni çözümler üretiyorum. En iyi binamız henüz inşa edilmemiş olandır diyerek."

Haydar Karabey

Bu proje, 4. Ulusal Mimarlık Sergisi'nde ödül adayı olmuştur.